دلم گرفت از این روزا از این روزای بی نشون...
باران بهانه بود،که تو زیر چتر من تا انتهای کوچه بیایی...!
يك روز مي بوسمت ! پنهان كردن هم ندارد . مثل خنده هاي تو نيست كه مخفي شان مي كني ، يا مثل خواب ديشب من كه نبايد تعبير شود ، مثل نجابت چشمهاي تو است ، وقتي كه توي سياهي چشمهاي من عريان مي شوند . عرياني اش پوشاندني نيست ، پنهان نمي شود ... .
يك روز مي بوسمت ! يكي از همين روزهايي كه مي خندانمت ، يكي از همين خنده هاي تو را ناتمام مي كنم : مي بوسمت ! و بعد ، تو احتمالا سرخ مي شوي ، و من هم كه پيش تو هميشه سرخم ...
يك روز مي بوسمت ! يك روز كه باران مي بارد ، يك روز كه چترمان دو نفره شده ، يك روز كه همه جا حسابي خيس است ، يك روز كه گونه هايت از سرما سرخ سرخ ، آرام تر از هر چه تصورش را كني ، آهسته ، مي بوسمت ... .
يك روز مي بوسمت ! هر چه پيش آيد خوش آيد ! حوصله ي حساب و كتاب كردن هم ندارم ! دلم ترسيده ، كه مبادا از فردا ديگر « عشق من » نباشي . آخر ، عشق چهار حرفي كلاس اول من ، حالا آن قدر دوست داشتني شده كه براي خيلي ها چهار حرف كه سهل است ، هزار هزار حرف باشد . به قول شاعر : عشق كلاس اول ، تنها چهار حرف است ، اما كلاس آخر ، عشق هزار حرف است ... .
يك روز مي بوسمت ! فوقش خدا مرا مي برد جهنم ! فوقش مي شوم ابليس ! آنوقت تو هم به خاطر اين كه يك « ابليس » تو را بوسيده ، جهنمي مي شوي ! جهنم كه آمدي ، من آن جا پيدايت مي كنم و هر روز مي بوسمت !
واي خدا ! چه صفايي پيدا مي كند جهنم ... !
يك روز مي بوسمت ! مي خندم و مي بوسمت ! گريه مي كنم و مي بوسمت ! يك روز مي آيد كه از آن روز به بعد ، من هر روز مي بوسمت ! لبهايم را مي گذارم روي گونه هايت ، و بعد هر چه بادا باد : مي بوسمت ! تو احتمالا سرخ مي شوي ، و من هم كه پيش تو هميشه سرخم ...
بادها دل تنگند ... دستها بیهوده ، چشمها بی رنگند.
دوستم داشته باش !
شهر ها میلرزند، برگ ها میسوزند...یاد ها میگندند.
باز شو تا پرواز ...سبز باش از اواز... اشتی کن با رنگ...
دوستم داشته باش !
سیب ها خشکیده ! یاس ها پوسیده ! شیر هم ترسیده !
دوستم داشته باش !
عطر ها در راه اند.....
دوستت دارم ها، آه............. چه کوتاهند....
دوستت خواهم داشت ...
بیشتر از باران......گرم تر از لبخند...
داغ چون تابستان ...
دوستت خواهم داشت ،
شادتر خواهم شد ، ناب تر ،
روشن تر،بارور خواهم شد...
دوستم داشته باش !
برگ را باور کن ؛ افتابی تر شو ؛ باغ را از بر کن .
دوستم داشته باش !
عطر ها در راه اند ...
دوستت دارم ها آه...........چه کوتاهند....
خواب دیدم در خواب آب ، ابی تر بود .
روز پر سوز نبود . زخم شرم اور بود .
خواب دیدم در تو؛ رود از تب می سوخت.
نور گیسو می بافت ، باغچه گل می دوخت...
دوستم داشته باش !
عطر ها در راه اند ...
دوستت دارم ها!!!!!
آه...........چه کوتاهند....
سلام!
دیشب با ممدیم قرار گذاشتیم تا آخر محرم با هم حرف نزنیم...به همین زودی دلم برا شیرینم تنگ شده...کاشکی انقدر دوستش نداشتم...
دیشب محمدم گریه کرد...ولی چون میخواست من اذیت نشم قبول کرد که تا آخر محرم...
دوستت دارم...همه زندگی من!
نامت را آرام زیر لب زمزمه ميکنم.قلبم تند تند ميزند و در دلم احساس شيرين يافتن تو موج ميزند...يک آن دلم برايت تنگ مي شود.بيشتر از هميشه...راستش تو هيچ وقت پيش من نيستي ولي يادت که هست،احساست که هست،همه جا،حتي ميان صفحات تقويمم،حتي ميان خنده ها و گريه هايم...باورت نميشود؟آخر اگر وجود تو نباشد که اين چيزها براي من معني نميدهد...اين که تو را از کجا پيدا کردم نميدانم،شايد تو خودت پيدا شدي،اما خوب ميدانم که حاصل يک اتفاق کوچک بودي شايد هم بزرگ...و من خوب ميدانم که تار و پود وجودم متعلق به توست...من حالا بي تار و پودم...
عشق تو
به دشت هاي سر سبز زيبايي بخشيده
تا وقتي که عاشقم
زندگي زيباست
و زيبايي دنيا
از عشق تو زاده شده است .
دشت ها و چمنزاران
به رنگ گلها مي خندند
و انگار کوهها
همان کوههاي قديمي نيستند
از وقتي که عاشق تو شده ام
انگار ، دريا
به ترانه اي بدل شده است
از وقتي عاشق تو شده ام
از شادي
در پوست خود نمي گنجم
در چهره ها
از خشم و اندوه و مه خبري نيست
انگار ، تمام آدم ها
خوب و مهربان شده اند...
.jpg)
دل من روی زمینه دل تو تو آسمونه انقدر دوستت دارم من که فقط خدا میدونه
بیا یک عهدی ببندیم ببینیم کدوم یک از ما تا ته جاده دنیا بر سر عهدش می مونه
بعضی قلبا بی ستارن یه ستاره هم ندارن شایدم ستار هاشون مثل ما تو کهکشونه
برجای غرور بلندن که دارن به ما میخندن کاش بریم با هم یه جایی که خلاف شهرمونه
چه بباری چه بتابی چه بخندی چه بخوابی عزیزم چه فرقی داره واسه اون که شد دیوونه
نکنه بری یه روزی با یه قایق از کنارم واسه ی دلم نذاری نه اشاره نه نشونه
نکنه یه جای این عشق خستگی کار بده دستت مرغ عشقمون رو آخر بکنی بی آشیونه
من نمی دونم چی میشه نمیشه بگذرم از تو شاید اون موقه ببارم تا تو برگردی دوباره
خلاصه فقط میخواستم قصه مون رو گفته باشم میدونم که آخر عشق با خدای مهربونه
دیگه حرفی نیست عزیزم بجز اشکی که می ریزم کاش بپرسی راز عشقو از گلای ناز پونه
دچار باید بود...
وگرنه زمزمه حیرت میان دو حرف
حرام خواهد شد...
